"Choć to szaleństwo, jest w nim metoda" - William Shakespeare

Bastian Frederic Carstairs | 18 lat | Nocny Łowca | Nadal nie wie, czego chce od życia |

Skażony genem faerie

"Życie to opowieść idioty, pełna wrzasku i wściekłości, nic nie znacząca." - W. Sh.

O Bastianie:

Trudno opisać jego życie w kilku słowach, czy w ogóle jakkolwiek konstruktywnie ująć słowem pisanym. Zawsze ubarwiał je na wszelkie możliwe sposoby. Nie ważne jakich metod, czy poświęceń to wymagało, konsekwencje też nic nie znaczyły. Po prostu miało być barwne i nieszablonowe.

Ale nawet on musiał gdzieś zaczynać.

Pochodzi z Montrealu, gdzie jego rodzice prowadzili Instytut. W wieku siedmiu lat odkrył, że czytanie jest idealnym sposobem na zabicie nudy, więc całe dnie spędzał w bibliotece. W wieku dziewięciu lat rozpoczął trening i absolutnie pochłonęło go rzucanie nożami w kartonowe tarcze. Kiedy miał już lat dwanaście, uciekł z Instytutu tylko po to, żeby zobaczyć jakie to uczucie. Zwinął bułkę ze sklepu, nakarmił nią gołębie, a noc spędził na dachu nieczynnego budynku obserwując jak miasto zmienia się o różnych godzinach, lecz nie zamiera ani na sekundę. Będąc po trzynastce, uznając się za wystarczająco dorosłego na dłuższodystansowe podróże, za swoje oszczędności zafundował sobie wycieczkę do Ottawy. Zaprzyjaźnił się z kilkoma chłopcami, wpraszał się do nich na obiad, a na inne posiłki zarabiał cytowaniem fragmentów z dzieł Szekspira. Do Instytutu wrócił po prawie tygodniu. Jako piętnastolatek uznał, że Montreal go znudził i opuścił rodzinę, żeby zwiedzać świat. Pozostała w nim jednak miłość do broni i książek - zabrał ze sobą oryginalny egzemplarz ‘Makbeta’ i ku złości ojca, najlepszy zestaw noży.

"Wiemy, czym jesteśmy, ale nie wiemy, czym możemy się stać." - W. Sh.

Aparycja:

Wysoki, o atletycznej budowie, kolejny opisujący jego ponętność przymiotnik, o wysokich, mocno zarysowanych kościach policzkowych. Jego mleczna cera, praktycznie bez skazy idealnie pasuje do szarożółtych, jak u kota, oczu. Ciemne włosy lekko się falują, co bardzo denerwuje Bastiana, miłośnika dopracowanyh fryzur (nie, nie jest pusty, jedynie pedantyczny). Nosi zazwyczaj basicowe, jednokolorowe t-shirty i bawełniane spodnie. Na szyi nosi wisiorek z inskrypcją po starofrancusku "C'est le ton qui fait la chanson"*, a na prawej dłoni pierścień rodowy.

"Tak, to rozwaga czyni nas tchórzami." - W. Sh.

Charakter:
Bastian dorastał w cieniu czterech starszych braci i jedynej, młodszej o rok siostry, więc robił wszystko, aby zwrócić na siebie uwagę. Nauczył się wykorzystywać swoją charyzmatyczność do granic możliwości bez jakiegokolwiek trudu, przez co nawiązywanie znajomości nie sprawia mu problemu. Przyciąga spojrzenia nawet się nie starając, a ludzie chcą na niego patrzeć. Poprzez czytanie ma niezwykle rozbudowane słownictwo, więc kłótnia z nim to raczej potyczka na wynioślej brzmiące słowa, niż faktyczne obrzucanie obelgami. Jest mistrzem gry w Scrabble i nie było razu, w którym by nie wygrał. Ma tendencję do przesadzania, nie tylko zachowaniem. Wyrażając się, dodaje wszelkich ozdobników, rzuca cytatami Szekspira na prawo i lewo, nawet jesli moment niekoniecznie tego wymaga. Carstairs, nie ukrywajmy tego faktu, to prosto i logicznie pedant do bólu - ubrania w szafie układa kolorystycznie i na siłę stara się narzucić ten sposób innym. Łatwo wyprowadzić go z równowagi, a irytując się nieświadomie przeczesuje włosy, niszcząc żmudnie ułożoną fryzurę. Zabijanie demonów nie sprawia mu problemu, ale "taka robota do końca życia nie do końca go satysfakcjonuje". Nie wie do czego dokładnie w życiu dąży, nie określił sobie nawet najprostszego celu, jednak coś ciągnie go w kierunku pisarstwa.

"Drwi z blizn, kto nigdy nie doświadczył rany." - W. Sh.

Broń:

Zazwyczaj walczy nożem, mieczem, sztyletem, każdego rodzaju białym ostrzem. Nie dziw się, jeśli ruszy na Pożeracza bez odpowiedniej broni - raz pokonał jednego zwykłym scyzorykiem. Nawet pomimo bardzo dobrego oka i sprawnej ręki, nie używa łuku; dla niego jakakolwiek broń długodystansowa jest zbędna. 

"Stoję, wahając się, co mam wprzódy czynić. I nic nie czynię." - W. Sh.

Inne:

- Uwielbia zwierzęta, szczególnie koty. W montrealskim instytucie miał trzy, ale musiał je zostawić
z powodu podróży. Jednak zawsze, gdziekolwiek jest, dokarmia te bezpańskie

- Uczulony na laktozę
- Nienawidzi syropu klonowego, uważa go za najbardziej bezsensowny wymysł Kanadyjczyków
- Nonstop pije herbatę

- Trudno mu wybrać ulubioną książkę, ale oprócz absolutnej miłości do Szekspira, gustuje w Kingu, uwielbia 'Narnię' C.S. Lewisa

- Dorastanie we francuskojęzycznej części Kanady sprawiało, że mówi po angielsku z francuskim akcentem
- Lubi zwracac się do innych po nazwisku, ale z jego strony
jest to raczej rodzaj czułości niż rzeczywista obraza

- Nie obchodzi urodzin, z powodu gromadki dzieci, kuzynów, cioć
wujków i babć Carstairsowie stwierdzili, że nie mają czasu na ciągłe
urządzanie przyjęć
- Nienawidzi zakończeń

"Gwałtownych uciech
I koniec gwałtowny" - W. Sh.

* "Wszystko zależy od sposobu powiedzenia"

Postać Lee (administratorka)

Mordki użyczył Aaron Taylor-Johnson