"Some legends untold. Some turn to dust or to gold. But you will remember me." ~FOB, Centuries

Masters Verlac

18 lat

rehabilitowana w Idrisie

Pełnokrwista

  Niewielu nas pozostało. Łowców z powołana Anioła.
   Masters została wychowana w cieniu starszego, lepszego pod każdym względem brata. Co prawda, odbierał od rodziców większą musztrę, to Masters była zawsze otaczana miłością, wymagała więcej uwagi. Przestało ją to jednak fascynować w wieku dziesięciu lat, a brat już nie był jej bohaterem. Dalsze wydarzenia były lawiną. Przechodziła cichy bunt, z nikim się nim nie dzieliła. Zaczęła się co raz bardziej oddalać i zamykać, kłóciła się z bratem i z rodzicami. Podważała ich idee. W tym uwielbienie Porozumień.  Z czasem się uspokoiła. Ignorowała zmartwione spojrzenia, sporo ćwiczyła z małomównym Dakotą, walczyła u jego boku. Nigdy nie okazywała szacunku Podziemnym, co wszystkich oburzało. Po tym, jak została ciężko poturbowana przez kilka demonów Elapidów, przechodziła długą rehabilitację w Idrisie. Zaprzyjaźniona z Verlacami rodzina Morgensternów zgodziła się opiekować dziewczyną. Podopieczna ze skrawków informacji dowiedziała się, o co chodzi z Pełnokrwistością i podjęła pomysł. Nie utrzymywała kontaktów z rodziną, a tylko ograniczony krąg Nefilim wie, że z Instytutu w Salem zrobiono fortecę. Masters nie jest o niczym poinformowana, działa z Pełnokrwistymi. 

  Nikogo nie ochodzi szlachetność. Liczy się tylko głęboki dekolt.

  Masters nosi w sobie wiele goryczy, nikt tego jednak nie dostrzega. Są ślepi na jej ból, krzyk duszy, na samotność i zapomnienie. Wszyscy i tak widzą pyskatą, znudzoną i groźną nastolatkę, która nie zasłużyła na to, by trzymać serafickie ostrze w dłoni. Z drugiej strony, chętnie widują ją w swoim towarzystwie przez ładną buźkę, kolejny element perswazji. Dziewczyna nauczyła się wykorzystywać swoje atuty i manipulować ludźmi i ich oceną. Wie, jakie chce w danej chwili sprawiać wrażenie i zawsze jej się to udaje. 

Tysiące dusz. Tysiące twarzy. I pustka.

Irytuje ją jakakolwiek skromność. Dla niej po porstu szczerość tego zachowania nie istnieje.

Kręci się przy magii, intryguje ją to.

Jedyne, co czyta, to mity, powieści i mitologie.

Uwielbia czarowników, to jedyni Podziemni, do których nie jest wrogo nastawiona. Traktuje ich jednak bardziej jak małpki, niż ludzi.

Podchodzi z dystanesm do świata Przyziemnych, wydaje jej się ograniczony i nudny.

Ma... cóż, lekki styl bycia, jeśli chodzi o romanse. 

Nie wierzy w miłość, tylko w pożądanie. 

Ma dar przewidywania.

Jest bardzo zapobiegliwa i pedantyczna. 

Idealistka, wykapany, przysłowiowy młody Ikar.

Nie w niej krzty pokory, zna swoje mocne strony i jest przekonana, że stworzono ją do wielkich czynów.

Buźka należy do Nadii Maxim, albo jakoś tak XD

Kolejna postać Ellera.